BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
PRODID:-//Αγία Ειρήνη Πατρών - ECPv6.17.4//NONSGML v1.0//EN
CALSCALE:GREGORIAN
METHOD:PUBLISH
X-ORIGINAL-URL:https://agiaeirinipatras.gr/wp
X-WR-CALDESC:Events for Αγία Ειρήνη Πατρών
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-Robots-Tag:noindex
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
BEGIN:VTIMEZONE
TZID:Europe/Helsinki
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20200329T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20201025T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20210328T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20211031T010000
END:STANDARD
BEGIN:DAYLIGHT
TZOFFSETFROM:+0200
TZOFFSETTO:+0300
TZNAME:EEST
DTSTART:20220327T010000
END:DAYLIGHT
BEGIN:STANDARD
TZOFFSETFROM:+0300
TZOFFSETTO:+0200
TZNAME:EET
DTSTART:20221030T010000
END:STANDARD
END:VTIMEZONE
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210305
DTEND;VALUE=DATE:20210417
DTSTAMP:20210305T044353Z
CREATED:20210206T173836Z
LAST-MODIFIED:20210305T044353Z
UID:2847-1614902400-1618617599@agiaeirinipatras.gr
SUMMARY:ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ ΓΙΑ ΤΙΣ ΘΕΙΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ ΛΟΓΩ COVID-19
DESCRIPTION:ΠΑΤΡΑ 6-2-2021 \nΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ \nΑυστηρότερα περιοριστικά μέτρα ισχύουν από το Σάββατο 6 Φεβρουαρίου στις 06.00 το πρωί για το Δήμο Πατρέων\, καθώς το επιδημιολογικό φορτίο  θεωρήθηκε ιδιαίτερα  αυξημένο και επικίνδυνο. \nΜε εντολή του αρμόδιου υπουργείου δεν επιτρέπεται η τέλεση κάθε είδους Λειτουργιών και Ιεροπραξιών παρουσία των πιστών στους χώρους λατρείας\, με εξαίρεση τις κηδείες \,καθώς και η ατομική προσευχή. \nΚάτω από αυτές τις συνθήκες ο ενοριακός ναός της Αγίας Ειρήνης Ριγανοκάμπου Πατρών θα παραμείνει κλειστός για το διάστημα που επιβάλλεται. \nΕκ του Ιερού Ναού
URL:https://agiaeirinipatras.gr/wp/event/%ce%b1%ce%bd%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%89%cf%83%ce%b7-%ce%b9%ce%b5%cf%81%ce%bf%cf%85-%ce%bd%ce%b1%ce%bf%cf%85-%ce%b3%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%b9%cf%83-%ce%b8%ce%b5%ce%b9%ce%b5%cf%83-%ce%bb%ce%b5-2/
LOCATION:ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ\, ΑΓ.ΕΙΡΗΝΗΣ 141-143\, ΠΑΤΡΑ\, WESTERN GREECE\, 26331\, Greece
CATEGORIES:Ανακοινώσεις Ιερού Ναού-Πνευματικού Κέντρου
ATTACH;FMTTYPE=image/png:https://agiaeirinipatras.gr/wp/wp-content/uploads/2021/01/cropped-AGIA-EIRHNH-COLOR-GR.png
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210412
DTEND;VALUE=DATE:20210413
DTSTAMP:20210418T183535Z
CREATED:20210412T182617Z
LAST-MODIFIED:20210418T183535Z
UID:3446-1618185600-1618271999@agiaeirinipatras.gr
SUMMARY:Πατρῶν Χρυσόστομος: «Ἡ θυσία τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε’\, ἡ τῆς Ἑλλάδος ἀνάστασις».
DESCRIPTION:Μέσα σέ κλῖμα  βαθειᾶς συγκινήσεως καί ἐθνικῆς ὑπερηφανείας\, ἑορτάσθη στήν Ἱερά Μητρόπολη Πατρῶν\, ἡ πανσεβάσμιος μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Ἐθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου τοῦ Ε’\, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. \nὉ λαμπρός ἑορτασμός\, στό πλαίσιο ἐφέτος τῆς ἐπετείου τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τήν ἒναρξη τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καί τήν θυσία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε’\, πραγματοποιήθηκε στόν Ἱερό Ναό τῆς Παντανάσσης Πατρῶν\, ὃπου εὑρίσκεται ἡ ἱερά Είκών τοῦ ἐνδόξου Ἐθνοϊερομάρτυρος καί στόν προαύλιο χῶρο\, δεσπόζει ἡ προτομή του\, κατασκευασμένη ἀπό τούς συμπατριώτας του\, Γορτυνίους τῶν Πατρῶν. \nΟἱ ἑορτασμοί\, ὃπως κάθε χρόνο\, ἒγιναν μέ τήν συνεργασία τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν καί τοῦ ἱστορικοῦ Συλλόγου τῶν ἐν Πάτραις Γορτυνίων\, τούς ὁποίους ὁ Σεβασμιώτατος ἀπό καρδίας ἐπήνεσε γιά τήν τιμή πρός τόν συντοπίτη τους καί κλέος ἁπάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας\, Γρηγόριον τόν Ε’ καί γιά τήν ἐν γένει ἀγάπη τους καί ἀφοσίωσή τους στήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί τήν Ὀρθόδοξη Πατρίδα μας. \nΜετά τό πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας καί τήν ὁμιλία τοῦ Σεβασμιωτάτου\, λιτανεύτηκε\, ἀπό τόν Ναό ἓως τήν προτομή τοῦ Ἐθνάρχου Ἱερομάρτυρος Πατριάρχου\, ἡ ἱερά Εἰκόνα του\, ἀνεπέμφθη δέησις καί κατετέθησαν στέφανοι ἀπό τούς Ἐκπροσώπους τῆς Περιφέρειας\, τοῦ Δήμου\, τοῦ Ἐπιμελητηρίου Ἀχαΐας\, τούς Προέδρους τῶν Συλλόγων τῶν ἐν Πάτραις Γορτυνίων καί Ἀρκάδων καί ἂλλους Ἐκπροσώπους τοπικῶν Ἀρχῶν καί Φορέων. \nὉ Σεβασμιώτατος στήν ὁμιλία του μεταξύ τῶν ἂλλων\, ἀνέφερε τά ἑξῆς: \n«Σήμερα ποὺ ἡ Ἑλλάδα διέρχεται μεγάλη πνευματικὴ κρίση καί ποὺ τὰ ἐθνικὰ μας θέματα εὑρίσκονται σὲ δύσκολη καμπή. \nΣήμερα\, πού οἱ ἱστορικὲς ἀλήθειες μπαίνουν σὲ δεύτερη μοίρα ἢ κλειδώνονται μέσα στὸ χρονοντούλαπο ὡς ἀναχρονιστικές\, ἢ τὸ χειρότερο ἀλλοιώνονται καὶ παραχαράσσονται μὲ ἀποτέλεσμα νὰ παραπληροφοροῦνται τὰ παιδιά μας περὶ τῶν μεγάλων γεγονότων τὰ ὁποῖα σχέσιν ἔχουν μὲ τὴν πορεία καὶ τὴν ἐλευθερία τοῦ Γένους μας καὶ νὰ δημιουργοῦνται ἒτσι ἀμβλημένες συνειδήσεις ποὺ στὸ τέλος ἐνεργοῦν εἰς βάρος τῶν πνευματικῶν καὶ ἐθνικῶν μας συμφερόντων\, \nΣήμερα σὲ μιά χώρα ποὺ ἐν πολλοῖςἔχει χάσει τὸν ἠθικὸ καὶ πνευματικὸ της προσανατολισμό\, στεκόμαστε ἐκστατικοὶ μπροστὰ στὴ μνήμη τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε΄\, τοῦ γόνου τῆς ἡρωοτόκου Δημητσάνης\, τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἰωάννου Ἀγγελόπουλου καὶ τῆς γυναίκας του Ἀσημίνας. \nΓονατίζομε μπροστὰ στοὺς ἀγῶνες τοῦ μεγάλου Ἐθνάρχου καὶ πνευματικοῦ ἡγέτου τῆς δουλωμένης Ρωμηοσύνης\, ὁ ὁποῖος ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ὁραματιζόταν νὰ μεγαλώσῃ καὶ νὰ λευτερώσῃ τὴν Πατρίδα. (Παππού\, ἒλεγε στόν παππού του τόν Παπα- Ἂγγελο\, «ὃταν μεγαλώσω θέλω νά γίνῳ Βασιληάς καί νά λευτερώσω τήν Ἑλλάδα»). \nΜακαρίζομε τὸν πατέρα καὶ διδάσκαλο τοῦ Γένους μας\, ποὺ σὲ χρόνια δίσεκτα σήκωσε τὸν βαρὺ σταυρὸ τῆς μαρτυρικῆς πορείας\, μιᾶς χώρας\, ἡ ὁποία στέναζε κάτω ἀπό τό πέλμα τοῦ Τούρκου κατακτητοῦ\, τῆς μάνας τῆς μεγαλόψυχης στὸν πόνο καὶ στὸ δάκρυ\, τῆς Ἑλλάδος δηλαδή καὶ κράτησε στοὺς ὤμους του\, τῆς Ρωμηοσύνης τοὺς καημοὺς καὶ τούς ἀλαλήτους στεναγμούς. \nὙποκλινόμεθα\, ἐνώπιον τῆς λάρνακος τοῦ γιγαντόψυχου Πατριάρχη\, ὁ ὁποῖος ὅταν τοῦ προσφέρθηκε ἡ δυνατότητα καὶ ἡ εὐκαιρία νὰ φύγῃ ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη γιὰ νὰ σώσῃ τὸ κεφάλι του\, ἀρνήθηκε. \nὉ Κωνσταντῖνος Οἰκονόμος\, ὁ ἐξ Οἰκονόμων στόν ἐπιτάφιο λόγο του στόν Πατριάρχη Γρηγόριο τόν Ε’ ἀναφέρει\, ὃτι ἀνήμερα τῶν Βαΐων\, φίλοι του τόν παρακαλοῦσαν\, ὡς καί πρέσβεις ξένων χωρῶν νά φύγῃ γιά νά σωθῇ. Ὁ Πατριάρχης\, κατά τόν\, ὡς εἲρηται ρήτορα\, ἀπαντᾶ ὡς ἐξῆς: \n«Μή με παρακινεῖτε εἰς φυγήν. Ἣ ὣρα τῆς φυγῆς μου θά ἦταν ἀρχή σφαγῆς\, ὣρα σπαθιοῦ εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν καί τήν ἂλλην χριστιανοσύνην. Εὒμορφο πράγμα  θέλετε νά κάμω\, μεταμορφωμένος μέ καμμιά προβιά εἰς τήν πλάτην\, νά φεύγω εἰς τά καράβια\,  καί ἠσφαλισμένος εἰς πρεσβείαν φιλικήν νά ἀκούω εἰς τούς δρόμους τά ὀρφανά τοῦ Ἒθνους μου νά σπαράττουν εἰς τά χέρια τοῦ δημίου. Εἶμαι Πατριάρχης\, διά νά σώσω τόν Λαόν μου\, ὂχι νά τόν ρίψω εἰς τά μαχαίρια τῆς γενιτσαριᾶς. Ὁ θάνατός μου ἲσως χρησιμεύση περισσότερον παρ’ ὃ\,τι ἠδυνάμην ποτέ νά φαντασθῶ πώς θά ὠφελήση ἡ ζωή μου. Οἱ ξένοι βασιλεῖς θά ταραχθοῦν εἰς τήν ἀδικία τοῦ θανάτου μου\, δέν θά ἰδοῦν ἲσως μέ ἀδιαφορίαν ὑβριζομένη τήν πίστιν τους εἰς τό πρόσωπόν μου καί ὃπου εἶναι ἂνδρες ἀρμάτων Ἓλληνες θά πολεμήσουν…» \nΚατασπαζόμεθα τὰ Λείψανα τοῦ δοξασμένου ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ τιμημένου ἀπό τοὺς Ἀγγέλους Πρωθιεράρχου\, ποὺ φυλακίστηκε καὶ κακοποιήθηκε βάναυσα\, ποὺ κρεμάστηκε ὡς ἐθελόθυτος ἀμνὸς γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἑλλάδα\, ἀπὸ τοὺς ἀπίστους ἀγαρηνοὺς στὴν κεντρικὴ πύλη τῶν Πατριαρχείων\, ἀνήμερα τὸ Πάσχα στίς 10 Ἀπριλίου 1821 καὶ ἡ ὁποία πύλη\, παραμένει κλειστὴ μέχρι καὶ σήμερα. \nΡαίνομε μὲ δάκρυα τό ἅγιο Λείψανό του\, ποὺ σύρθηκε στοὺς δρόμους τῆς σκλάβας Πόλης\, ἀπὸ τοὺς ἀπίστους Ἑβραίους καὶ πετάχτηκε στὸ Βόσπορο\, μὲ δεμένη βαρειὰ πέτρα στὸ λαιμὸ γιὰ νὰ ἐξαφανιστῇ  στὸ μαῦρο τῆς θάλασσας βυθό. (Ἀλλ’ ὃμως ἂλλες ἦτο οἱ βουλές τοῦ Κυρίου…) \nΠροσφέρομε ἄνθη εὐώδη\, ἀπὸ τὴν ἐλεύθερη Ἑλληνικὴ γῆ\, ποτισμένα μὲ τὸ δικό του αἷμα\, στὸ  ἁγιασμένο σκήνωμά του\, ποὺ ὁ Θεὸς οἰκονόμησε νὰ βγῇ στὴν ἐπιφάνεια τῆς θαλάσσης καὶ νὰ μεταφερθῇ σὲ χώρα Ὀρθόδοξη\, στή Ρωσία\, γιὰ νὰ ταφῇ μὲ βασιλικὲς τιμές\, στήν πόλη τῆς Ὀδησσοῦ\, ὅπως ἄξιζε στὸν πνευματικὸ ἡγέτη τῆς Πανορθοδοξίας. \nὝμνους ὑφαίνομε στὸν ἔνδοξο μαρτυρικὸ οἰακοστρόφο\, τοῦ ὁποίου ὁ ἀνδριάντας\, πού ἔστησαν οἱ Πανέλληνες μπροστὰ στὸ Πανεπιστήμιο τῶν Ἀθηνῶν\, στέκεται ἀδιάψευστος μάρτυρας τῆς θυσίας του\, ἀλλὰ καὶ τῆς τιμῆς τοῦ Ἔθνους στὸ ἅγιο\, στὸ πάνσεπτο\, στὸ ἔνδοξο καὶ λαμπροφεγγές πρόσωπό του. \nΣήμερα\, κατὰ χρέος πράττοντες\, οἱ ἀπόγονοι τῶν Δημητσανιτῶν καὶ τῶν Γορτυνίων\, οἱ ἐν τῇ πόλει τοῦ Πρωτοκλήτου παροικοῦντες\, μὲ ἐπικεφαλῆς τὸν Ἐπίσκοπο τῆς μαρτυρικῆς καὶ Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῶν Πατρῶν\, τιμοῦν τὸν δικὸ τους Πατριάρχη\, τὸ κλέος καὶ σέμνωμα τῆς Δημητσάνης καὶ τῆς Ἀρκαδίας\, τῆς Ἑλλάδος ἁπάσης καὶ τῆς ὑπ’ οὐρανὸν Ὀρθοδοξίας καὶ λαμπράν ἄγουν ἑορτὴν καὶ δοξολογίαν ἀναπέμπουν πρὸς τὸν πανοικτίρμονα Θεόν\, διότι τοιαύτης τιμῆς καὶ χάριτος ἠξίωσε τὸν ἔνδοξον τῆς γῆς των βλαστόν\, τὸν ἀοίδιμον καὶ τρισμακάριον\, τὸν κλεινὸν Γρηγόριον. Ἀπό καρδίας τούς συγχαίρομε καί τούς ἐπαινοῦμε. \nΝοερῶς διερχόμεθα τὰ κατὰ τὸν βίον καὶ τὰς βασάνους\, τὰ κατὰ τοὺς πόνους καὶ τὰς ὀδύνας καί τά δεσμά καί τάς θλίψεις\, τὰ κατὰ τὰς ὁλονυκτίους δεήσεις καὶ τὰς ἐξορίας\, τὰ κατὰ τὴν ἀγχόνη καὶ τὴν ἔνδοξον ταφὴν καὶ μὲ  τοὺς τῆς διανοίας ὀφθαλμοὺς ὁρῶμεν τὴν λαμπροτάτην παράταξιν κατὰ τὸ ἔτος 1871\, ἡ ὁποία ὑποδέχεται τὸ ἅγιον τοῦ Πατριάρχου Λείψανον στὸν Πειραιᾶ καὶ στὴν Ἀθήνα\, ὅπου σύσσωμος ὁ Λαὸς γονυκλινής καί ἒνδακρυς\, εὐγνωμονεῖ τὸν μαρτυρικὸ Πατριάρχη τοῦ Γένους. \nἸδού ὁ ἐκ τῆς περιωνύμου πόλεως τῶν Πατρῶν ἓλκων τήν καταγωγήν\, Μητροπολίτης Ἀθηνῶν Θεόφιλος ὁ Βλαχοπαπαδόπουλος\, ὁ ποτέ Διάκονος τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ\,  ἐνδεδυμένος ἃπασαν  τήν ἀρχιερατικήν στολή ὑποδέχεται τόν ἣρωα καί μάρτυρα Ἱεράρχη καί ἒνδακρυς τόν χαιρετίζει\, λέγοντας μεταξύ τῶν ἂλλων: «Ἐπάνω εἰς ἐκεῖνον τόν λόφον τῶν ἱστορικῶν Καλαβρύτων τῆς περιφανοῦς Ἀχαΐας\, ἐπάνω ἐκεῖ εἰς τόν ἱερόν ἐκεῖνον λόφον\, ὅπου ἵσταται ἡ ἁγία Μονή τῆς Λαύρας\, ἐκεῖ ἐπάνω\, θειότατε ἱερομάρτυς\, πατριάρχα Γρηγόριε\, ὁ ἀείμνηστος Παλαιῶν Πατρῶν Μητροπολίτης\, ὁ συμπολίτης σου\, ὁ ποτέ ἱεροδιάκονός σου καί κατόπιν συνάδελφος καί συλλειτουργός σου\, πρῶτος ἀνταπεκρίθη εἰς τά εὐγενῆ καί γεναῖα αἰσθήματά Σου. Ἐκεῖ\, ἐν τῇ ἁγίᾳ ἐκείνῃ Μονῇ\, κατασκευάσας ἐθνικήν σημαίαν ἀπό τό ράσσον του καί τήν φουστανέλλαν τοῦ Ζαΐμη\, ἐχάραξεν ἐπ’ αὐτῆς τόν ἅγιον καί Ζωοποιόν Σταυρόν\, καί κρατῶν μέ τήν ἀριστεράν χεῖρα του τά πρακτικά τῆς πρό μικροῦ συγκροτηθείσης μυστικῆς ἐν Αἰγίῳ συνελεύσεως\, καί μέ τήν δεξιάν τήν σημαίαν τοῦ Σταυροῦ\, ἀναγεγραμμένον ἔχουσαν τό σύνθημα\, «Ἑλλάς ἀνάστηθι\, ἀνεξαρτησίαν ἀθάνατον ὀμνύομεν ἐπί τό ὀνόματί Σου»\, ὡς ἀπό πυρσοῦ οὐρανοκρύφου\, μετά τῶν σύν αὐτῷ περιβλέπτων Ἀχαιῶν καί Ἀρκάδων\, κατηλέκρισεν ἅπασαν τήν ἑλληνικήν φυλήν διά τοῦ θείου κηρύγματός του\, «Δεῦτε λάβετε φῶς ἐκ τῆς λαμπάδος τῆς ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος ἀναφθείσης\, καί ἀναγγείλατε πᾶσι τοῖς ἔθνεσι\, ὅτι ἡ φωνή μου εἶναι φωνή αὐτοῦ τοῦ κυρίου Παντοκράτορος». \n(Ἐπιλέξαμε ἀπὸ τὸν λόγον τοῦ Ἀθηνῶν Θεοφίλου\, τὸ τμῆμα αὐτό\, διότι ὁ Θεόφιλος ὡς Διάκονος τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ\, ἐγνώριζε αὐτοπροσώπως τὰ διαδραματισθέντα εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν τῆς Ἁγίας Λαύρας Καλαβρύτων. Αὐτὸ εἰς ἀπάντησιν πρὸς ὅλους ἐκείνους\, τοὺς ἀμετανοήτους\, οἱ ὁποῖοι ἐπιμένουν νὰ ἀρνοῦνται τὰ λαβόντα χώρα στὸν ἱστορικὸ χῶρο τῆς ἱερᾶς Μονῆς τῆς Λαύρας τῶν Καλαβρύτων κατά τόν Μάρτιον του 1821). \nἘνῶ ὁ λόγος τοῦ Ἀρχιμανδρίτου καί Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ\, Νικηφόρου Καλογερᾶ\, τοῦ μετέπειτα Ἀρχιερέως τῶν Πατρῶν\, (τυχαῖον ἆραγε;) συγκλονιστικός ἀκούεται\, στὶς 26 Ἀπριλίου 1871 ὥρα 11:30 τὸ πρωὶ\, ἐνώπιον τοῦ Ἱεροῦ Λειψάνου τοῦ Ἐθνοϊερομάρτυρος Πατριάρχου\, ὃταν ἐψάλη δοξολογία στον Μητροπολιτικό Ναό Ἀθηνῶν. \nἜλεγε μεταξὺ τῶν ἄλλων ὁ Νικηφόρος: \n«… ὑποδεχόμεθα ἤδη τὸν ἱερώτατον τῶν ὑπὲρ τῆς ἐλευθερίας ἡμῶν ὁλοκαυτωμάτων καὶ τὸν πρῶτον καὶ προσφιλέστατον τῶν μαρτύρων\, τὸν τότε ἀρχηγὸν τοῦ Ἔθνους καὶ τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν\, τὸν Οἰκουμενικόν Πατριάρχην Γρηγόριον. Ὡς εὖ παρέστης ἡμῖν\, Παναγιώτατε Οἰκουμενικὲ Πατριάρχα. Ἔχομεν ἐν τῷ μέσῳ ἡμῶν τὸν Πατριάρχην\, φέροντα ὡς παράσημον λαμπρὸν τὸν ἁμαράντινον τοῦ μαρτυρίου στέφανον\, ὅν ποικιλανθῶς πλέξασα καὶ ρεῖθρα ἐκβαλοῦσα δακρύων χερσὶν ἁγνοτάτοις ἐπέθηκεν ἐπὶ τῆς σεβασμίας αὐτοῦ κεφαλῆς ἡ πότνια καὶ τλήμων Ἑλλὰς\, ὡς ἀνεξίτηλον σημεῖον εὐγνωμοσύνης… \n…..Ὡς ἀνέμου βιαία πνοὴ διεδόθη ὁ θάνατος τοῦ Πατριάρχου ἀπὸ περάτων εἰς πέρατα…\, ἀστραπηδὸν κατὰ τὴν αὐτὴν ἡμέραν ὁ φόνος τοῦ Πατριάρχου ἐφημίσθη ἀπὸ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς σιδηροφορούσης Ἑλλάδος καὶ κοπετὸν καὶ ὀδύνην ἐξήγειρε… Καὶ δύναταί τις εἰπεῖν\, ὅτι ὁ θάνατος τοῦ Πατριάρχου ὑπῆρξε τῆς Ἑλλάδος ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ καταστροφὴ τῆς τυραννίας\, ἡ τοῦ διεσπαρμένου Ἑλληνικοῦ Ἔθνους συναρμογὴ καὶ συνένωσις. Διά τοῦ αἵματος λοιπὸν αὐτοῦ ὁ μὲν Ἀγὼν καθαγιασθείς καὶ χαρακτῆρα ἱερὸν καὶ ἅγιον λαβών παρεσκεύασε τὴν νίκην κατὰ τοῦ τυράννου\, ἡμεῖς δὲ σήμερον ζῶμεν ὡς ἐλεύθεροι καὶ τὸν φαεινότατον ἥλιον βλέπομεν μετ’ εὐγνωμοσύνης πολλῆς..» \nἈλλὰ καὶ πνευματικῶς παριστάμεθα ἕνα ἔτος ἀργότερα\, τὸ 1872 δηλαδή\, στὰ προπύλαια τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν\, ὅπου ὁ ποιητὴς Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης\, γίνεται τὸ στόμα ἑνὸς ὁλόκληρου Λαοῦ καὶ ἐκφράζοντας τὴν ψυχὴ αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ\, ἀπευθύνει στίχους ποιητικοὺς μὲ συγκλονιστικὰ μηνύματα στὸν Πατριάρχη: \nΠῶς μᾶς θωρεῖς ἀκίνητος;. Ποῦ τρέχει ὁ λογισμός σου\, \nτὰ φτερωτά σου τὰ ὄνειρα;… Γιατί  στὸ μέτωπό σου \nΝὰ μῇ φυτρώνουν\, γέροντα\, τόσαις χρυσαῖς ἀχτίδαις \nὌσες μᾶς δίδ’ ἡ ὄψη σου παρηγοριαῖς κ’ ἐλπίδαις;… \nΤώρα σὲ βλέπει γίγαντα\, πατέρα ἡ θάλασσά σου. \nΤὸ λειψανό σου τὸ φτωχὸ τὸ ποδοπατημένο\, \nΤ’ ἀνάστησε ἡ ἀγάπη μας καὶ δὲς μαρμαρωμένο. \nΘὰ στέκη ὁλόρθο\, ἀκλόνητο καὶ αἰώνια θὲ νὰ ζήση\, \nΝὰ’ ναι φοβέρα ἀδιάκοπη\, σ’ ἀνατολὴ καὶ δύση. \nΤὸ καταπληκτικό αὐτὸ καὶ ἀνεπανάληπτο ποίημα\, τὸ γιομάτο οἶστρο πατριωτικό\, εἶναι λιβάνι εὐωδιαστό καί εὐγνωμοσύνης ξεχείλισμα πρὸς τὸν ἡρωϊκὸ Πατριάρχη. Οἱ στίχοι αὐτοὶ ποὺ θίγουν τίς πλέον εὐαίσθητες χορδὲς τῆς καρδιᾶς μας\, ἀποτελοῦν ἔλεγχο γιά τοὺς σημερινοὺς ἀμφισβητίες τῶν ἡρωϊκῶν ἀγώνων καὶ τῆς θυσίας τοῦ μεγάλου Πατριάρχου. \nΣτὸ ἴδιο ποίημα παρουσιάζεται ἡ ὀργὴ τοῦ Γένους γιὰ τὸν ἀπαγχονισμὸ τοῦ πνευματικοῦ του Ἡγέτου\, ποὺ μέσα ἀπὸ μιά ἔκφραση βαθειᾶς ὀδύνης\, ὡς φωνὴ ὑδάτων πολλῶν\, καλεῖ σὲ σκληρὸ ἀγῶνα γιὰ τὴν ἐλευθερία στὸ ὄνομα τοῦ Πατριάρχη. \nΚαὶ μὲ φωνὴ ποὺ ξέσχιζε σκληρὰ τὰ σωθικά του\, \nἐφώναξε καὶ μούγκριζε. Χτυπᾶτε πολεμάρχοι\, \nμὴ λησμονεῖτε τὸ σχοινὶ παιδιὰ τοῦ Πατριάρχη. \nΠρὸς ὅλους ἐκείνους\, οἱ ὁποῖοι κατὰ καιροὺς ὑψώνουν θρασυτάτην τὴν κεφαλήν\, σπιλώνοντας πρόσωπα καὶ ἀγῶνες ὑπὲρ Πίστεως καὶ Πατρίδος καί οἱ ὁποῖοι ἀσεβοῦν στὰ ἱερὰ κόκκαλα τῶν ἡρώων καὶ τῶν μαρτύρων μας\, καί ἀμφισβητοῦν τήν προσφορρά καί τήν θυσία τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε’ προβάλλομε\, ἒτι πλέον\, τούς ἀπὸ ψυχῆς στίχους\, τοῦ ἐθνικοῦ μας ποιητοῦ\, Διονυσίου Σολωμοῦ. \n«Ὅλοι κλαῦστε. Ἀποθαμένος \nὁ ἀρχηγὸς τῆς Ἐκκλησιᾶς \nκλαῦστε\, κλαῦστε κρεμασμένος \nὡσὰν νάτανε φονιάς. \nἜχει ὁλάνοικτο τὸ στόμα \nπ’ ὧρες πρῶτα εἶχε γευθεῖ \nτ’ Ἅγιον Αἷμα\, τ’ Ἅγιον Σῶμα \nλὲς πὼς θὲ νὰ ξαναβγῇ. \nἩ κατάρα ποὺ εἶχε ἀφήσει \nλίγο πρὶν νὰ ἀδικηθῇ \nεἰς ὁποῖον δὲν πολεμήσει \nκαὶ ἠμπορεῖ νὰ πολεμῇ». \nἈδελφοί μου\, κάποτε τὶς αἴθουσες τῶν Σχολείων μας\, κοσμοῦσαν οἱ ἡρωϊκὲς μορφὲς τῶν μαρτύρων Πατριαρχῶν καὶ ἡρώων ὑπέρ τῆς Πίστεως καί τῆς Ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος. \nΚάποτε ὅλα τὰ Ἑλληνόπουλα ἐγνώριζαν ποιὸς ἦταν ὁ Γρηγόριος ὁ Ε’\, ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς καὶ τόσοι ἄλλοι. \nΚάποτε οἱ γονεῖς καὶ οἱ δάσκαλοι ἒπιαναν τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὸ χέρι καὶ τὰ ὁδηγοῦσαν στὶς λάρνακες τῶν Ἐθνομαρτύρων\, τῶν ἱερῶν καὶ ἁγίων Σφαγίων τῆς ἀμωμήτου πίστεώς μας καὶ τῆς Ἐλευθερίας τῆς Πατρίδος μας. Τὰ ὁδηγοῦσαν στοὺς Ἀνδριάντες\, τοὺς διάβαζαν καὶ τοὺς ἐξηγοῦσαν τὰ ἐπιγράμματα. \nΚάποτε οἱ μαθηταί ἔμπαιναν στόν Μητροπολιτικό Ναό Ἀθηνῶν καὶ προσκυνοῦσαν τὴν λάρνακα ποὺ φυλάσσει τὰ πανσεβάσμια Λείψανα τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Ε’ καὶ ἐπεσκέπτοντο προσκυνηματικῶς τὴν ἁγία Λαύρα\, τὸν τόπο καί τό λίκνο τῆς ἐλευθερίας καὶ ἔβλεπαν τὸ τρυπημένο ἀπὸ τὸ τουρκικὸ βόλι Λάβαρο\, ἀλλὰ καὶ τὰ ἄμφια ποὺ φοροῦσε  ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς\, ὃταν τὸ ὕψωσε φωνάζοντας:\, Ἐλευθερία ἢ Θάνατος. \nΤώρα\, λοιπόν\, ποὺ ἐφθάσαμε στὸ ἔσχατο σημεῖο τῆς καθόδου μας\, τώρα ποὺ ἡ χώρα μας\, ὁ τόπος μας εὑρίσκεται σὲ «κῶμα»\, ἐὰν θέλωμε τούτη τὴν ἔσχατη ὥρα\, νὰ σώσωμε ὅ\,τι ἀπέμεινε ὂρθιο ἀπὸ τὸν χρόνο καὶ τὴν λήθη καὶ τὴν ἀγνώμονα συμπεριφορὰ καὶ τὴν ἄρνηση\, ἂς ἑνώσωμε τὶς δυνάμεις μας\, ὅσοι ἀπομείναμε λάτρεις αὐτοῦ τοῦ αἱματοβαμμένου τόπου καὶ ἂς ἀγωνιστοῦμε προκειμένου νὰ κρατήσωμε τὴν λαμπάδα ἄσβεστη\, νὰ φυλάξωμε τὸν τόπο\, ὅπως λένε οἱ μοναχοὶ στὸ Ἅγιον Ὅρος\, ὥστε αὐτὴ ἡ Πατρίδα καὶ τὰ παιδιὰ της\, νὰ ἔχουν συνέχεια\, ἐπάξια τῆς λαμπρᾶς ἱστορίας καὶ τῆς μαρτυρικῆς πορείας τοῦ Γένους μας. \nΤὸ χρωστᾶμε στὸν Ἐθνοϊερομάρτυρα Γρηγόριο τὸν Ε’. \nΤὸ χρωτᾶμε στοὺς ἁγίους καὶ μάρτυρες προγόνους μας. \nΤὸ χρωστᾶμε σὲ ἐμᾶς τοὺς ἴδιους. \nΤὸ χρωστᾶμε στὰ παιδιά μας. \nΕἰ δ’ ἄλλως\, θὰ παραδοθοῦμε στὴν κρίση τοῦ Θεοῦ\, γιὰ νὰ ἀπολαύσωμε τῆς δικαίας τιμωρίας\, ἀλλὰ καὶ στὴν ἀναπόφευκτη δίκη τῶν παιδιῶν μας προκειμένου νά πληρωθοῦμε μέ τήν ἀποστροφή τους γιὰ τὰ συντρίμια ποὺ θὰ τοὺς παραδώσωμε. \nΣυνετή καί φρονηματιστική ἡ κατάληξις τοῦ λόγου τοῦ\, τότε\, Ἀρχιμανδρίτου καί Πανεπιστημιακοῦ Καθηγητοῦ Νικηφόρου Καλογερᾶ\, μετέπειτα Ἀρχιεπισκόπου Πατρῶν\, πρός τόν Πατριάρχη Γρηγόριο τόν Ε’: \n«…Μένε πρός καιρόν παρ’ ἡμῖν καί νουθέτει ἡμᾶς καί παρηγόρει ἐν ταῖς θλίψεσι καί παραμυθοῦ ἐν ταῖς περιστάσεσιν\, ἀλλά καί ἐπιτίμα καί ἒλεγχε ἡμᾶς πταίοντας διά τῆς μυριοφθόγγου Πατριαρχικῆς σου φωνῆς\, ἣτις ἐξέρχεται διαπρύσιος ἐκ τῆς σιγώσης ταύτης λάρνακος τῶν σεπτῶν σου λειψάνων…Ὑπομίμνησκε Παναγιώτατε Πατριάρχα\, και εἰς ἰδιώτας καί ἂρχοντας καί πλουσίους καί πένητας καί ἀμαθεῖς καί σοφούς καί μικρούς καί μεγάλους τάς συμφοράς τάς πολλάς καί δεινάς\, τούς παντοίους κινδύνους\, τά ἀπερίγραπτα μαρτύρια καί τους φονικωτάτους θανάτους\, εἰς οὓς ὑπέκυψεν ἡ καθόλου Πατρίς\, ὃπως καταστήσῃ αὐτόνομον καί ἐλευθέραν τήν σμικράν ταύτην τῆς Ἑλλάδος γωνίαν καί δεικνύων αὐτοῖς ἐκ τῆς στήλης\, ἐφ’ ἧς\, μετ’ ὁλίγον ὁ ἀνδριάς σου τεθήσεται\, τάς πυρποληθείσας πόλεις\, τάς ἐρημωθείσας χώρας\, τούς βεβηλωθέντας Ναούς καί τόν στενάζοντα ἒτι ὑπό τόν σιδηροῦν ζυγόν χριστιανικόν λαόν παρότρυνον εἰς τήν ἀρετήν καί τήν εὐσέβειαν…» \nἈλλ’ ἀδελφοί\, ἡ ἐλπὶς οὐκ ἐξέλιπε. \nΑὐτός ὁ ἑορτασμός ἂς εἶναι\, αὐτή κυρίως τήν χρονιά\, ἒνας πανελλήνιος ξεσηκωμός\, γιὰ τὴ δικαίωση Ἡρώων καὶ Μαρτύρων\, γιὰ τὴ γῆ ποὺ ἐγκαταλείψαμε\, γιὰ τὰ σπίτια μας ποὺ κλείσανε\, γιὰ τὴν ἱστορία μας ποὺ παραχαράξαμε\, γιὰ τὰ αἵματα ποὺ καταπατήθηκαν\, γιὰ τὰ μνημεῖα καί τά μνήματα ποὺ δὲν σεβαστήκαμε\, γιὰ τὴν λευτεριὰ ποὺ δὲν ἀξιοποιήσαμε\, γιὰ τὴν παιδεία ποὺ τυφλώσαμε\, γιὰ τὴν πατρίδα ποὺ τὴν πονέσαμε. Αὐτὸς ὁ ξεσηκωμὸς ὡς μιά εἰρηνικὴ\, πλὴν ὅμως δυναμικὴ καὶ σωτήρια δύναμη\, θὰ ἔλθῃ νὰ ξεπλύνῃ τὴν ντροπὴ τόσων γενεῶν\, ποὺ σὰν ἀπαίσια σκουριὰ ἐπικάθησε στὶς ψυχές μας. \nἚχουν περάσει 200 χρόνια ἀπό τήν ἡμέρα πού κρεμάστηκε στήν κεντρική πύλη τῶν Πατριαρχείων\, ὁ ἀοίδιμος καί τρισμακάριος\, ὁ ἃγιος καί μέγας Ἑθνοϊερομάρτυς Γρηγόριος ὁ Ε’. \nἈλλάζοντας τόν ἀριθμό τῶν ἐτῶν\, ἀπό τό ποίημα τοῦ Ἀριστοτέλη Βαλαωρίτη καί προσαρμόζοντάς το στήν ἐπέτειο τῶν 200 ἐτῶν ἀπό τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 καί τῆς ὑπέρ πίστεως καί πατρίδος θυσίας τοῦ Γρηγορίου τοῦ Ε’\, ἐπαναλάμβάνομε ἐν συνοχῇ καρδίας καί ἐν συνειδήσει εὐθύνης. \n«Διακόσια χρόνια πέρασαν σάν νἂτε μιά μέρα! \n            Γιά σᾶς πού εἶστε ἀθάνατοι φεύγουν γλυκειαῖς πατέρα \n            Πετοῦν οἱ ὧρες ἀμέτρητες\, στοῦ τάφου τό λιμάνι. \nΓιά μᾶς… καί μόνη μιά στιγμή ἀρκεῖ νά μᾶς μαράνῃ… \n            Διακόσια χρόνια πέρασαν κί ἀκόμη ἡ ἀνατριχίλα \nβαθειά μας βόσκει τήν καρδιά… Μέ τά χλωρά τά φύλλα \n ἀνθοβολεῖ κι ὁ τάφος σου καί στό μνημόσυνό σου\, \n ὑψώνεται στόν οὐρανό τό νεκρολίβανό σου \n μέ τῶν ἀνθῶν τή μυρωδιά καί μέ τό καρδιοχτύπι \n τοῦ κόσμου πού ζωντάνεψες…Γέροντα τί σοῦ λείπει; \n            Πῶς μᾶς θωρεῖς ἀκίνητος\, πού τρέχει ὁ λογισμός σου\, \n ποιός εἶναι ὁ πόθος σου ὁ κρυφός καί ποιό τό μυστικό σου…; \n            Χτυπᾶτε πολεμάρχοι. \n            Μή λησμονεῖτε τό σχοινί παιδιά τοῦ Πατριάρχη. 
URL:https://agiaeirinipatras.gr/wp/event/%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%e1%bf%b6%ce%bd-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%cf%8c%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%82-%e1%bc%a1-%ce%b8%cf%85%cf%83%ce%af%ce%b1-%cf%84%ce%bf%e1%bf%a6-%ce%b3%cf%81%ce%b7/
LOCATION:WESTERN GREECE
CATEGORIES:Ειδήσεις Ιεράς Μητροπόλεως
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://agiaeirinipatras.gr/wp/wp-content/uploads/2021/04/unnamed-26.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;TZID=Europe/Helsinki:20210414T080000
DTEND;TZID=Europe/Helsinki:20210414T170000
DTSTAMP:20210418T183108Z
CREATED:20210418T183100Z
LAST-MODIFIED:20210418T183108Z
UID:3449-1618387200-1618419600@agiaeirinipatras.gr
SUMMARY:Πατρῶν Χρυσόστομος: Εὐχαριστοῦμε τούς Γονεῖς (κατά σάρκα καί πνεῦμα) τῶν Ἱερέων μας.
DESCRIPTION:Μέ ἱερά κατάνυξη ἑορτάσθη ἡ Κυριακή τῆς Σταυροπροσκυνήσεως στήν Πάτρα. \nΣτόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό Εὐαγγελιστρίας Πατρῶν\, ἐλειτούργησε ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος\, ὁ ὁποῖος στό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας\, ἀνέγνωσε τήν  Ἐγκύκλιο τῆς Ἱερᾶς Συνόδου\, περί τῶν ἱερατικῶν κλήσεων. Δραττόμενος αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας ὁ Σεβασμιώτατος εὐχαρίστησε τούς Γονεῖς τῶν Ἱερέων μας\, οἱ ὁποῖοι μέ προσευχή καί πίστη στό Θεό προετοιμάζουν τά παιδιά τους γιά τό μέγα τῆς Ἱερωσύνης ἀξίωμα καί λειτούργημα\, προσφέροντάς τα\, ὡς καρπούς εὐκλεεῖς στήν Ἐκκλησία\, προκειμένου νά ὑπηρετήσουν θυσιαστικά στό Ἃγιο Θυσιαστήριο. Ἐχαρακτήρισε ὡς ἐπίσκεψη Θεοῦ καί ὡς ὑψίστη δωρεά καί τιμή ἀπό τόν οὐρανό\, γιά τό σπίτι\, γιά τήν οἰκογένεια πού προσφέρει ἓναν ἢ καί περισσοτέρους Ἱερεῖς κάποιες φορές\, στήν Ἐκκλησία. \nἘπίσης μίλησε γιά τήν μεγάλη τιμή γιά μιά κοπέλα νά γίνεται πρεσβυτέρα\, νά συνοδεύῃ τόν Ἱερέα σύζυγό της στήν σταυροαναστάσιμη πορεία του γιά τή δόξα τοῦ Θεοῦ καί τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. \nΕἶναι μεγίστη τιμή\, ἐτόνισε\, γιά μιά γυναῖκα νά εἶναι Πρεσβυτέρα. Θαυμάζομε τίς Πρεσβυτέρες\, τίς παλαιότερες\, ἀλλά καί τίς νέες οἱ ὁποῖες ἐβάστασαν καί βαστάζουν τόν σταυρό τῆς διακονίας τοῦ Θεοῦ καί τοῦ συνανθρώπου μας. \nΠρῶτες στήν Ἐκκλησία\, πρῶτες στήν φιλάνθρωπη διακονία\, πρῶτες καί καλύτερες στήν ἀνατροφή τῶν παιδιῶν. Ἂς μή διστάζουν οἱ νέες μας νά ποῦν τό ναί\, σ’ αὐτή τήν πρόσκληση τοῦ Θεοῦ\, νά γίνουν δηλαδή Πρεσβυτέρες. \nΤέλος\, ὁ Σεβασμιώτατος μέ συγκίνηση ἀνεφέρθη στούς Κληρικούς καί τίς ἱερατικές οἰκογένειες τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν καί γενικώτερα καί παρεκάλεσε ὃλους νά προσεύχωνται\, ὣστε Κύριος ὁ Θεός νά ἐνισχύῃ τούς Ἱερεῖς μας στήν ἂρση τοῦ σταυροῦ τους καί μάλιστα σήμερα\, στή δύσκολη ἐποχή πού ζοῦμε καί πού ἀντιμετωπίζομε\, ὡς κοινωνία\, πολλούς πειρασμούς καί μεγάλες δοκιμασίες. \nἘπίσης ἐπεσήμανε τήν βοήθεια στό θέμα τῶν ἱερατικῶν κλήσεων\, τῶν Ἱερέων οἱ ὁποῖοι καθοδηγοῦν πνευματικῶς τούς νέους καί τήν μεγάλη προσφορά τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου Πατρῶν γιά τόν καταρτισμό τῶν νέων πού ἐπιθυμοῦν νά εἰσέλθουν στίς τάξεις τοῦ ἱεροῦ  Κλήρου. \nΟἱ Ἱερεῖς μας\, κατέληξε ὁ Σεβασμιώτατος\, εἶναι τό ἐπίλεκτο τάγμα τοῦ Θεοῦ ἐπί τῆς γῆς\, οἱ ἱεροί ἀγωνισταί\, οἱ ἣρωες καί μάρτυρες ὑπέρ τῆς δόξης καί τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ\, οἱ διακονηταί τοῦ Ἱεροῦ Μυστηρίου τῆς θυσίας καί τῆς προσφορᾶς τοῦ Κυρίου στόν κόσμο καί οἱ ἱερουργοί τῆς ἁγιαστικῆς πορείας τῶν ἀνθρώπων\, ὣστε νά φθάσουν μέ ἀσφάλεια στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ
URL:https://agiaeirinipatras.gr/wp/event/%cf%80%ce%b1%cf%84%cf%81%e1%bf%b6%ce%bd-%cf%87%cf%81%cf%85%cf%83%cf%8c%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%bc%ce%bf%cf%82-%ce%b5%e1%bd%90%cf%87%ce%b1%cf%81%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%bf%e1%bf%a6%ce%bc%ce%b5-%cf%84%ce%bf/
LOCATION:WESTERN GREECE
CATEGORIES:Ειδήσεις Ιεράς Μητροπόλεως
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://agiaeirinipatras.gr/wp/wp-content/uploads/2021/04/εικόνα_Viber_2021-04-04_12-23-33.jpg
END:VEVENT
BEGIN:VEVENT
DTSTART;VALUE=DATE:20210426
DTEND;VALUE=DATE:20210503
DTSTAMP:20210425T030310Z
CREATED:20210425T025917Z
LAST-MODIFIED:20210425T030310Z
UID:3472-1619395200-1619999999@agiaeirinipatras.gr
SUMMARY:Προγραμμα των Ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδος
DESCRIPTION:
URL:https://agiaeirinipatras.gr/wp/event/%cf%80%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%81%ce%b1%ce%bc%ce%bc%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b1%ce%ba%ce%bf%ce%bb%ce%bf%cf%85%ce%b8%ce%b9%cf%8e%ce%bd-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%ce%b5%ce%b3%ce%ac%ce%bb%ce%b7%cf%82/
LOCATION:WESTERN GREECE
CATEGORIES:Πρόγραμμα Θείων Ακολουθιών
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://agiaeirinipatras.gr/wp/wp-content/uploads/2021/04/εικόνα_Viber_2021-04-24_23-27-24.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR